Anne Provoost: “Het Arabisch is enorm zinnelijk”

“Kent u de Marokkaanse literatuur? En hoe bekend is de Vlaamse literatuur bij de Marokkanen?” Met deze vragen vertrokken Rachida Lamrabet, Tom Lanoye, Joseph Pearce en Anne Provoost naar Casablanca en Rabat, waar ze hun Marokkaanse collega’s Latifa Baqa, Mohamed Berrada, Mohamed Nedali en Abdallah Zrika ontmoetten. StampMedia ondervroeg Anne Provoost over haar ervaringen.

Het resultaat van deze ontmoeting was afgelopen vrijdag 13 november voor het eerst te zien in het Antwerpse Zuiderpershuis. De acht auteurs lazen er voor uit eigen werk en uit de brieven die ze naar elkaar geschreven hadden naar aanleiding van de uitwisseling, telkens in de oorspronkelijke taal. Dit gaf een boeiende mix van Frans, Arabisch en Nederlands, voor iedereen verstaanbaar dankzij de ondertiteling die op de muur geprojecteerd werd. Het werd een literaire en ook erg muzikale avond, dankzij de mengelmoes van talen en de muzikale intermezzo’s van de al even multiculturele band.
Anne Provoost

Anne Provoost woont al jaren in Borgerhout. , Dit was voor haar één van de belangrijkste drijfveren om mee te doen aan het project: de zijdelingse kennis -die je nu eenmaal opdoet als je buren en vrienden Marokkaans zijn- verdiepen en literair relevant maken. “Het was ook echt wel een verschil.Wij associëren Arabisch direct met straattaal, maar er bestaat ook een literaire kant. Ik werd in Marokko echt teruggegooid in de tijd, naar de verhalen van 1001 nacht, naar het sensuele en muzikale van de taal en de cultuur. Het Arabisch is een enorm zinnelijke taal, en vaak heel poëtisch.”
Geen cultuurclash

En hoe zat dat met de verschillen in cultuur? “Dat hangt er vanaf waar je gaat zoeken. Als je rondloopt in Casablanca zie je echte armoede. Casablanca is een fuik; alles komt er samen. Marokkanen, Afrikanen die een weg zoeken naar Europa, enz. Maar met Marokkaanse schrijvers onderling is dat en heel ander verhaal. We deelden dezelfde passie, dezelfde interesse, en dan worden die verschillen ineens ongelooflijk klein.”
Wat haar ook opviel, was hoe weinig ze eigenlijk kende van de Marokkaanse literatuur. “Het is een weinig ontsloten gebied. Er is niet veel Arabische literatuur vertaald in het Nederlands. Gelukkig spreken veel mensen goed Frans in Marokko – Dat is een groot voordeel. Het is heel moeilijk om het over literatuur te hebben als je elkaars taal helemaal niet spreekt.”
“Marokko heeft ook een enorme literaire evolutie doorgemaakt in de laatste decennia. Enerzijds associëren we de Arabische literatuur met Ali Baba, met de verhalen van 1001 nacht, met sprookjesachige, heel oude verhalen. Anderzijds heb je ook moderne schrijvers zoals Berrada, die schrijven over de veranderingen in de cultuur, over vrouwenemancipatie, … Marokko heeft dezelfde literatuuremancipatie doorgemaakt als de rest van de wereld, o.a. onder invloed van film, van het internet, … Het is een heel eigenwijze vorm van literatuur geworden, en het evolueert nog steeds.”
© 2009 – StampMedia – Noémie Six

Gepubliceerd op Kifkif.be, Pienternet, de Jongerenplaneet, Mo*.

Studenten gebruiken tweede zit als examenspreiding

Uit recent onderzoek op verschillende Vlaamse universiteiten blijkt dat het aantal studenten met een tweede zit flink gestegen is tegenover 5 jaar geleden. Dit ligt echter niet aan het verstand van de studenten, wel aan het veranderde onderwijssysteem.

In het academiejaar 2003-2004 werd het bachelor-mastersysteem ingevoerd op alle Belgische universiteiten. Dit systeem is veel flexibeler: studenten krijgen een creditbewijs als ze een vak succesvol hebben afgerond, waardoor ze minder in termen van academiejaren moeten denken. Het is mogelijk om vakken uit het tweede jaar te doen, zonder voor alle vakken van het eerste jaar geslaagd te zijn.

Daardoor gaan studenten uitrekenen voor welke vakken ze absoluut geslaagd moeten zijn om naar het volgende jaar te kunnen gaan. Die vakken doen ze dan in eerste zit. Kleinere vakken, die een lastige plaats in het examenrooster hebben, worden doorgeschoven naar tweede zit.

Deliberatie

Dit gegoochel met examens heeft ook nog een andere reden: in het nieuwe onderwijssysteem wordt minder gedelibereerd. Studenten moeten hun buisvakken nu meestal opnieuw doen. Ook als ze wel gedelibereerd worden, heeft dit gevolgen, want gedelibereerde buizen worden vermeld op het diploma. Om dat te vermijden, gaan studenten ook eerder voor een tweede zit.

De cijfers

De studie werd gehouden in de VUB, UA en UGent. In de drie universiteiten hebben iets meer dan de helft van de studenten dit jaar een tweede zit: 56% in Brussel, 57% in Antwerpen en Gent. In vergelijking met het academiejaar 2003-2004 bedraagt dit een stijging van respectievelijk 6%, 14% en 17%.

De studie vergeleek ook de verschillende faculteiten en richtingen met elkaar. Daaruit bleek dat studenten rechten bijna standaard een tweede zit hebben, terwijl die kans in de richting geneeskunde het kleinst is. Een opvallend weetje dat ook uit de studie naar voren kwam, is dat jongens vaker een tweede zit hebben dan meisjes.

© 2009 – De Overname/StampMedia – Noémie Six

Gepubliceerd op Vandaag.be, HBVL.be, Actuanet.be, Hebbes.be

NAKED09: Mode voor het goede doel

Het was een drukke bedoening in de Antwerpse Kammenstraat op zaterdag 16 mei. Gelegenheidsmodellen paradeerden in allerlei outfits, gevolgd door de murga van Los Murginales. De straat was voor een dagje in een strand veranderd en zanger Gregory Jones, in funky glitterkostuum, rapte alle shows aan elkaar.

Het was de derde editie van NAKED dit jaar en de opkomst was, ondanks het twijfelachtige weer, behoorlijk groot. Verspreid over de hele dag werden vijf modeshows gehouden op de ‘sandwalk’. De kleding van de modellen was gedoneerd door de winkels van de Kammenstraat en werd aan het einde van de dag verkocht bij Kamiano. Deze organisatie zet zich in voor de daklozen en kreeg dan ook de volledige opbrengst van het gebeuren.

Plateauzolen en bodypaint

Op de catwalk zelf liepen enkel gelegenheidsmodellen. Geen professionele modellen met maatje 36 en minstens 1 meter 80 groot dus, maar normale meisjes en jongens die er duidelijk plezier in hadden. De meesten droegen gewoon kleren – waarbij een beetje modebewust iemand kon zien wie bij welke winkel hoorde – maar een aantal modellen waren ook beschilderd met bodypaint.

“Een leuke ervaring, dat wel, maar het had wel wat warmer mogen zijn,” zegt Tanja. Een ander meisje, in gothic outfit met gigantische plateauzolen, merkt op dat ze zelfs niet eens wist dat ze door een overvolle Kammenstraat moest paraderen. “Beetje schrikken dus, zeker met dat zand.” Gelukkig bleef iedereen bespaard van valpartijen en verliepen de shows heel vlot.

Met belgerinkel naar de winkel

Op dit evenement werd ook de ‘Met Belgerinkel naar de Winkel’-campagne officieel ingezet. Met deze actie willen de Bond Beter Leefmilieu en Unizo meer mensen aan het fietsen krijgen. De actie staat dit jaar in het teken van de mode en waar kun je dan beter beginnen dan in Antwerpen, Vlaanderens modestad bij uitstek? Daarenboven werkte Walter Van Beirendonck, zelf een overtuigd fietser, mee aan het project.

Hij ontwierp de geweldige Smile+Bike fietstas die het symbool is van de actie. Als je met de fiets een bezoekje brengt aan een deelnemende winkel, krijg je een stempel op je spaarkaart. Als je de kaart vol gefietst hebt, kun je een tas bestellen en maak je ook nog eens kans op een speciale Smile+Bike fiets.

© 2009 – StampMedia – Noémie Six

Gepubliceerd op GVA.be, Indymedia, de Jongerenplaneet, Mo*, Zita.

Bingedrinken en comazuipen: alcohol als trend

Iedereen kent de termen bingedrinking, indrinken, comazuipen, … Vooral Engeland komt vaak in de kijker als het hierover gaat. Engelse jongeren zouden wat alcoholmisbruik betreft de ergste zijn van heel Europa. Maar hoe zit het hier in eigen land?

“Het fenomeen is hier zeker ook bekend, en het aantal jongeren met een alcoholprobleem groeit elk jaar”, zegt Agnes Vercauteren van Project Jongeren. Project Jongeren is een hulpgroep voor jonge alcoholisten en wordt volledig gerund door ervaringsdeskundige vrijwilligers. Zij proberen alcoholproblemen bij jongeren bespreekbaar te maken en verslaafde jongeren te helpen. Sinds hun oprichting in 2003 hebben ze al ongeveer 350 studenten vanuit heel Vlaanderen opgevangen. Ook werken ze samen met scholen, om jongeren te kunnen voorlichten over de gevaren van alcohol.

Coma

Jammer genoeg schijnt België de afgelopen jaren een soort doofpotpolitiek te hebben gevoerd wanneer het aankomt op jongeren en alcohol. In Nederland zijn er al wel meer dokters en ziekenhuizen die aan de alarmbel hebben getrokken, maar hier wordt er niet openlijk over gepraat. Alsof er helemaal geen probleem is. Maar dat is er wel degelijk. Zo klapte onlangs een dokter uit Gent uit de biecht.

Op zijn spoeddienst kwamen er jaarlijks 71 jongeren binnen met een alcoholintoxicatie. Het grote probleem hiermee is dat dit voor blijvende fysieke schade kan zorgen. Bij een alcoholintoxicatie raak je in een soort coma, wat wil zeggen dat de kans zeer groot is dat er schade toegebracht wordt aan de hersencellen. Bij jongeren zijn deze nog in ontwikkeling, en dus erg kwetsbaar. De gevolgen zijn dan ook niet van de poes: concentratiestoornissen, het geheugen dat achteruit gaat, studeerproblemen enz.

Je m’en fous

Het binge drinken (zo veel mogelijk drinken op zo kort mogelijke tijd; nvdr) is een tijdgebonden fenomeen. Veel mensen, en vooral jongeren, zijn op zoek naar extremen en kicks. Dat in combinatie met de typische je m’en fous tienermentaliteit en het verlangen om regels te overtreden, draagt bij tot alcoholmisbruik. Ook familie en vrienden en de manier waarop er in het algemeen met alcohol wordt omgegaan, spelen hierbij een rol.

Daarnaast bestaat het fenomeen van indrinken bij jonge tieners. Die krijgen op feestjes nog geen of heel weinig alcohol geserveerd en kopen flessen sterke drank op voorhand. Die drinken ze thuis op, of ergens in een park of bushokje. Te veel drinken op jonge leeftijd is niet alleen slecht voor de gezondheid, maar het verhoogt ook de kans op alcoholisme op latere leeftijd. Het eerste glas wordt trouwens steeds vroeger gedronken. Tegenwoordig gebeurt dat al rond de tien of elf jaar.

Campagne

Specifiek om het probleem aan te pakken is iDA, het centrum voor informatie over drugs en alcohol, een nieuwe campagne gestart onder het motto: ‘Te veel drinken heeft nooit leuke gevolgen’. Die campagne zal zich afspelen op het terrein van de doelgroep: filmpjes op YouTube, blogs, via MSN en Facebook, maar ook bierviltjes en affiches in scholen, jeugdhuizen en andere uitgaansgelegenheden.

Het doel is om jongeren een kritische houding tegenover alcohol aan te leren, zodat ze zelf inzien wat aanvaardbaar is en wat niet. Daarenboven is er ook sprake om de alcoholwetgeving te verstrengen, zodat jongeren onder de zestien jaar helemaal geen alcohol meer kunnen kopen. Het belangrijkste is echter dat jongeren inzien dat te veel drinken absoluut niet stoer is, maar dat alcohol lekker en leuk is zolang je er verstandig mee omspringt.

Meer info over iDA op deze site.

© 2009 – StampMedia – Noémie Six

Gepubliceerd op Vandaag.be, GVA.be, HBVL.be

Met de GPS op zoek naar De Verdachte

Vanaf 4 mei is er in Antwerpen een gloednieuw stadsspel voor jongeren: De Verdachte. Samen met vrienden trek je met een gps door ’t stad met slechts één opdracht: vind de ontvoerder van Vivi Blanco. Tips krijg je van de rappers van de Sint-Andries MC’s en schilder Quinten Matsys.

“Die kan het niet zijn, hij is toch allergisch voor konijnen!”, roept Patrycja enthousiast. Een paar omstaanders op de Handschoenmarkt kijken vreemd op, maar ze zet haar zoektocht alweer verder. Samen met enkele vrienden en vriendinnen speelt ze namelijk ‘De Verdachte’. Het gps-spel begint met de ontvoering van Vivi Blanco. Een van de spelers wordt – onterecht – aangeduid als de dader. Het doel is dan om de echte dader te zoeken. Alle spelers krijgen een lijst met mogelijke daders en een gps. Op het scherm verschijnt een kaart van de stad met icoontjes. Die wijzen aan waar er tips te vinden zijn. Wanneer je denkt te weten wie de dader is, moet je die aanduiden in de gps. Als je goed hebt gegokt, is het spel voorbij en heeft jouw team gewonnen. Als je het fout hebt, mag je nog eens raden. Weer fout? Dan is het spel afgelopen en word je opgepakt.Game over…

Een tip uit het graf

Patrycja en haar vriendin Polina zijn alvast erg enthousiast over De Verdachte. Bij de start van het spel krijgt hun team een gps en schieten ze meteen weg in de richting van de Melkmarkt voor de eerste halte: café De Rots. De tip daar is een rapliedje van de Sint-Andries MC’s. Veel wijzer worden de teamleden er niet van, dus lopen ze verder richting Handschoenmarkt, waar schilder Quinten Matsys hen een tip geeft vanuit zijn graf.

Daarna volgen de tips elkaar snel op: hakmessen op boodschappenlijstjes, DNA-onderzoek in een geheim lab in het Steen, een spectaculaire ontsnapping, een code in de Kammenstraat en een vaag bewakingsfilmpje in de Oudaan. Wanneer de deelnemers op de Meir de laatste tip binnenkrijgen, is iedereen behoorlijk moe. En het moeilijkste moet nog komen: wie heeft het nu gedaan? De meisjes leggen alle tips bij elkaar en zoeken er twee mogelijke verdachten uit. Helaas, ze zijn allebei onschuldig. Op het scherm verschijnt de melding dat ze opgepakt zijn en terug mogen komen. Gelukkig maakt de andere groep dezelfde vergissing. Er zijn geen winnaars. “Het was toch keiplezant! Dan is verliezen niet erg”, zegt Polina.

De Verdachte is op vraag van de Antwerpse jeugddienst ontwikkeld door La Mosca, de makers van andere gps-spelen zoals The Target en het klimaatspel.

Praktisch:
Je kan De Verdachte elke dag spelen met je vrienden, je jeugdvereniging of klas. Het spel kan zelfs meerdere keren een andere dader. Reserveer wel tijdig via mail!
De Verdachte is voor 4 tot 24 spelers – prijs: 20 euro per groep – deverdachte@outpost.be –www.jeugd.antwerpen.be/deverdachte

© 2009 – StampMedia
Tekst: Noémie Six
Video: Sam Heijens en Aisha Belorf

Gepubliceerd op GVA.be, Alles Over Jeugd, De Jongerenplaneet, Indymedia, Antwerpen.be, Pienternet

Jongeren en Fairtrade

De zevende editie van de ‘Week van de Fair Trade’ zit er weer op. Met een heel eigen interpretatie van het thema ‘Extreme MakeOver’ probeerde Oxfam jong Vlaanderen aan te zetten tot het kopen van meer fairtradeproducten. Want jongeren kopen weinig fairetradeproducten.

Hoewel het aantal klanten dat fairtradeproducten koopt elk jaar een beetje stijgt, is de groep jongeren die geregeld dergelijke artikelen koopt relatief klein. Het idee is nochtans bewonderenswaardig: boeren uit arme landen een eerlijke prijs geven voor de producten die ze verbouwen, zodat ze niet voor een hongerloon voor grotere bedrijven moeten werken. Een vorm van ontwikkelingssamenwerking waar iedereen beter van wordt: zij krijgen loon naar werk en wij krijgen originele producten waar geen kinderhandjes of uitbuiting aan te pas zijn gekomen.

Imago

Helaas kampt Fair Trade nog steeds met een imagoprobleem. De onmiddellijke associatie van ‘de wereldwinkel’ met ‘geitenwollensokkendragers’ is nog steeds groot. Nochtans is dat niet helemaal terecht. Er zijn de laatste jaren heel wat pogingen ondernomen om Fair Trade hipper en wat minder alternatief te maken. Afgezien daarvan weten de meeste mensen wel ongeveer waar Fair Trade voor staat, maar daar houdt het op. “De producten zouden beter verkopen als men er meer reclame voor zou maken, als de mensen wisten wat het doel er precies van is,” zegt Jonathan Bartolomé (16).

Een ander probleem is dat de producten niet erg wijdverspreid zijn. In de meeste gewone supermarkten varieert het fairtrade aanbod van heel beperkt tot volledig onbestaande. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat veel jongeren niet gaan rondrijden om toch maar fairtradeproducten te vinden. Daarenboven zijn de eerlijke producten vaak duurder dan de ‘gewone’ variant, wat een flink aantal jongeren ervan weerhoudt om ze geregeld te kopen.

Jongeren en milieu

Toch is het niet zo dat jongeren iets tegen fairtradeproducten op zich hebben, integendeel. Ze vinden Fair Trade echt wel een goed initiatief. “Het is schrijnend hoe arme boeren worden uitgebuit, terwijl hun producten even goed zijn als die van een ander. Ze hebben gewoon de middelen niet om met grotere bedrijven te concurreren,” vindt Inez Bruyneels (17).

Jongeren zijn ook niet zo milieu-onbewust als veel volwassenen wel denken. Ze zijn best bereid om iets te doen voor onze planeet, het moet alleen niet te moeilijk worden. Jonge mensen moeten zich met zoveel dingen tegelijk bezig houden, dat het vaak teveel gevraagd is om zich aan te sluiten bij organisaties als Greenpeace of Oxfam . Zolang het echter om kleine dingen gaat, is iedereen bereid om een steentje bij te dragen. Afval sorteren, met de fiets of het openbaar vervoer gaan, zuinig zijn met elektriciteit… en af en toe een lat fairtradechocolade kopen, gewoon in de supermarkt. De wereld verbeteren, kan ook met kleine dingen.

© 2008 – StampMedia – Noémie Six

Gepubliceerd op Indymedia, Stampmedia

Murga kleurt ‘t Stad

Op 28 juni werd in Antwerpen voor de tweede keer de MURGA Parade gehouden. Deze Latijns-Amerikaanse traditie staat garant voor een kleurrijke middag en heeft bewezen dat zij ook in Vlaanderen succes heeft: het aantal deelnemende Murga’s is sinds vorig jaar verdubbeld. De MURGA Parade zorgt voor een middag vol kleur, plezier en diversiteit.

Van de Afrikaanse ‘bootyshake’ tot de Vlaamse ‘vogeldans’, van exotische kostuums tot vreemde wezens: het is slechts een greep uit het grote aanbod van kleurrijke elementen die de verschillende enthousiaste groepen ten toon spreiden en daarmee de Antwerpse binnenstad volledig op haar kop zetten.

“De Murga is van Latijns-Amerikaanse afkomst,” aldus Frank Cuypers, medewerker van de parade. “Deze traditie is ontstaan in Monte Video en Buenos Aires, vroegere hoofdsteden van de slavenhandel. De Murga is dan ook een mengeling van Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse cultuur en muziek.” Daarnaast vormden Murga’s een uitlaatklep voor de zwarte slaven die op grappige wijze hun kritiek op de maatschappij wilden uiten.

Een Murga werkt een heel jaar rond vier pijlers: woord, muziek, kostuum en dans. Het hoogtepunt van het jaar vormt de parade waarbij de stad in kwestie op een ludieke wijze wordt ingepalmd. Dat deze Latijns- Amerikaanse traditie ook in Vlaanderen aanslaat, blijkt wel uit de cijfers. Waar er in 2007 nog zeven Murga’s deelnamen aan de parade, kleuren een jaar later maar liefst vijftien groepen de straten van Antwerpen.

Dit succes is niet moeilijk te verklaren. Vraag eender welke deelnemer van de MURGA Parade waarom hij meedoet en het antwoord is steevast: plezier maken. Bovendien is de Murga enorm inclusief: iedereen is welkom. De Murga is er voor alle leeftijden en alle bevolkingsgroepen, een diversiteit die je helemaal terugvindt in de parade.

Ook bij jongeren is de Murga erg populair. Zo vertelt de 19-jarige Matthias dat zijn Murga niet alleen goed te combineren is met uitgaan omdat de repetities vaak overdag plaatsvinden, maar dat Murga eigenlijk een vorm van uitgaan is: na de repetities en optredens wordt vaak gezamenlijk een café opgezocht. Dat je binnen de Murga kan doen wat je graag doet en er altijd ambiance is, is volgens Matthias een andere verklarende factor voor de toewijding van jongeren.

De Murga is niet alleen voor de deelnemers plezierig, de parade heeft ook heel wat bekijks. Hoewel veel toeschouwers niet wisten dat er een MURGA Parade zou worden gehouden, klinken er veel enthousiaste kreten. De doelgroep, die in de woorden van de 15-jarige Thomas “iedereen” betreft, wordt zeker bereikt. Op de Grote Markt, waar om vijf uur ‘s middags de parade haar hoogtepunt kent als de verschillende Murga’s elkaar treffen, staat het vol mensen van alle soorten en maten. De MURGA Parade is dan ook niet alleen grappig en kleurrijk, maar heeft bovenal een hoge spektakelwaarde die iedereen aanspreekt.

© 2008 – StampMedia – Noémie Six en Jessica Hekking

Gepubliceerd op Stampmedia, Apen.be

Find me on the web